Wat doen wij oa. in 2022?

De VER zal telkens en op elk niveau de belangen van de totale relaxsector; die van de bedrijven en de VER-leden in het bijzonder – verdedigen; dat volgt ook uit de statuten. De leden bepalen het beleid; benoemden het bestuur uit haar midden; het bestuur stelde een directeur aan voor de dagelijkse uitvoering.
De VER heeft op dit moment buiten die algemene taken vooral de volgende onderwerpen op de agenda staan:
En daarop kunt u reageren: per mail ver.secretariaat@planet.nl of bel 06 45 238 283

Imago

 

Ons image wordt gedomineerd door aannames, veronderstellingen, aanwijzingen, stigma, vooringenomenheid, vooroordelen en discriminatie (zoek maar uit welke term u het beste past!). En dat al heel erg lang zo.

Het is er onderdeel van maar niet de enige reden: Moralisme. Zowel uit de geloofshoeken als vanwege de kleinburgerlijkheid. Maar misschien vindt die kleinburgerlijkheid ook zijn basis in een religieuze achtergrond… enfin… het beheerst elk onderwerp en staat beleid en oplossingen in de weg.

 

Ondanks het feit dat er aan het eind van de vorige eeuw tot nu, vele onderzoeken gedaan werden in het kader van de legalisatie van de bedrijfstak – wat overigens alleen de opheffing van het bordeelverbod inhield; prostitue(e) was immers altijd al een legaal beroep – zijn het niet alleen de gecontroleerde wetenschappelijk onderbouwde feiten die wet-, regelgeving en beleid ondersteunen…

Soms ook niet kúnnen ondersteunen bij gebrek aan hard cijfermateriaal. Dat zorgde er voor dat er dan maar een wetenschappelijke rekensom op wordt losgelaten met dat wat wèl bekend was. Waarvan niet zelden na verloop van tijd blijkt dat het niet past bij de werkelijkheid.

 

Maar tja dan zijn er inmiddels wel regels en beleid op gebaseerd. Bovendien die, inmiddels niet juiste cijfers, uitgangspunten en aannames en berekeningen blijven eindeloos rondzingen (even Googelen en op facebook zetten en het blijft weer een paar jaar de ronde doen…). Niet zelden shopt men in de gegevens en gebruikt deze naar believen zonder zich om de feitelijkheid en context te bekommeren.

 

Thans zingen zaken rond uit de midden 90-er jaren en tot 10 jaar terug die vandaag de dag niet meer aan de orde zijn. Foute gegevens  en conclusies –  maar die, als het zo uitkomt, als wetenschappelijk vaststaande zekerheden weer dienst doen. De meest achterhaalde reactie was dat de moord op ‘Blonde Dolly’ wel bewees hoe onveilig en risicovol dat vak was! (Voor het geval dat: in 1959 bleek ze heel rijk en gewelddadig gestorven en Thomas Ros schreef er vorig jaar een boek over).

Kortom elke mening, elk bericht, elke vermelding of verwijzing op internet en elk rapport die de ronde doen is bij gelegenheid ook een bruikbaar feit – zelden wordt dan nog het waarheidsgehalte en/of de context nagelopen.

 

In voorgaande tekst staat bijvoorbeeld ook dat het werk van de sekswerker eigenlijk geen illegaal, dus een legaal beroep is; altijd al was. Het heeft ook niets te maken met de ‘legalisatie van 2000’; die gold alleen de organisatie van sekswerk door derden (de bedrijfsmatige organisatie). Vandaar ook ‘opheffing bordeelverbod’. Het wordt niet altijd begrepen. Ook niet bij ‘de pers’, ‘programmamakers’ en ‘het publiek’.

 

Dat het publiek op het verkeerde been staat is begrijpelijk maar van media-mensen en politici en bestuurders mag je beter verwachten; dat men door dat soort informatie heen kan kijken. Extra handicap is dat misstanden dan (terecht!) aandacht krijgen maar tegelijkertijd een verkeerd beeld nog eens onderschrijven. Reden temeer om héél zorgvuldig met de feiten om te gaan!

 

Kwalijker is als politieke partijen vanwege hun (religieuze) uitgangspunten ook de werkelijkheid geweld aandoen en vooroordelen bewust aanzwengelen. Soms ook omdat men de oren liever wil laten hangen naar hun achterban dan naar de feitelijkheden.

Als voorbeeld: Men mag vinden wat men vindt, maar een landelijke politieke partij die zegt dat sekswerk gaat om misdaad en door criminelen onderdrukte en gedwongen vrouwen; dus om slavernij, gaat te ver. Maar het wordt ook nergens gestaafd met feiten, dat criminaliteit en misdaden synoniem zijn voor de sector. Men komt niet verder dan dat het ‘niet de liefdevolle beleving binnen een huwelijk’ betreft.

Meningen die soepel als ‘feit’ wordt neergezet.

 

Dat laatste argument zullen we niet bestrijden – het gaat om een zakelijke overeenkomst maar dan met ‘commerciële liefde’ gebracht. Zelfs een klant weet dat maar eigenlijk wil hij het niet horen; daarin wordt ook voorzien!

Maar het is voor anderen geen reden zo’n aanmatigende stelling te hanteren en ieder in onze sector weg te zetten als crimineel en misdadig. Het getuigd ook van weinig respect voor mensen die een beroep hebben gekozen waar zij dus niet voor zouden kiezen.

Hoeft ook niet. Dat ze sekswerk ‘drie keer niets’ vinden, is hùn zaak; dat ze hun aanhang bezweren er geen gebruik van te maken ook… Dat wij dan weer vinden dat ze in het laatste slecht slagen, weten we uit ervaring, maar dat zullen we ook niet kunnen (en willen) onderbouwen. Bij een onderzoek zou je geen eerlijk antwoord mogen verwachten.

 

Vrijheid om te beslissen – ook als je juist sekswerk wil – moet erkend en gewaarborgd worden en zeker niet gebagatelliseerd. Dat hoor je nog wel eens uit feministische hoek bezwaren die eigenlijk ieder in de sector wegzetten als wilsonbekwaam; ‘Neem haar niet kwalijk zij kan niet reëel over haar eigen situatie oordelen…’. En die klanten moeten veroordeeld worden voor het kopen van een vrouwHet is een aanval op alle vrouwen…

Tja, elke sekswerker zal je onmiddellijk vertellen dat er niets ‘te koop’ is maar er een dienst geleverd wordt en er zelf over beslist òf, hóe en aan wíe men die wil leveren.

 

Dat brengt ons ook op het veel voorkomende idee dat het altijd gaat om een mensenhandel-slachtoffer die door mannen wordt onderdrukt, doorgaans met geweld… Waar háált men die kennis vandaan? Als het voorkomt is het ernstig genoeg en moet ingegrepen worden maar doen als of het vrijwel altijd ‘foute boel’ is, gaat veel te ver! Dat beeld in stand houden is een belediging voor ieder die in, via of met de sector werkt.

 

Opvallend is ook dat wanneer iemand sekswerk doet het nooit gaat om regulier huiselijk geweld maar in dat geval altijd gekoppeld wordt aan de arbeid. Dat is dus zelden zo, net als in elk ander beroep – alleen, daar zal dan de koppeling met de arbeid niet snel gemaakt worden. Nergens is ook te vinden dat het vaker of ernstiger voorkomt als men sekswerker is.

 

Ach… en dan ‘Die prostituees maken alleen maar huwelijken kapot’. Natuurlijk, klanten komen alleen maar als het in hun relatie helemaal monogaam en ‘voor de bakker’ is (hoe zou je anders iets kapot kunnen maken…)!

Soms is iemand monogaam, soms niet. Onze ervaring: Soms wil iemand iets wat in de relatie niet mogelijk is compenseren, zonder die relatie ervoor op te willen breken. Soms zoekt men alleen de spanning van dat wat door een ander als moreel zo verwerpelijk gevonden wordt. Soms ‘just for fun’. Soms is men gewoon eenzaam – al of niet in een relatie. Soms gaat het ook om een vrijblijvende seks; men wil geen verplichtingen en privé-gezeur achteraf.

Zoveel mensen zoveel verschil in de seksbeleving.

 

En dan die klant! Die bijt in doorsnee nog liever zijn tong af dan toe te geven dat hij klant is: soms zal hij zich een felle tegenstander tonen en/of het bedrijf afbranden waar hij juist klant is. Je zwager, collega of buurman zal daar maar per ongeluk binnenstappen – die moet daar niet heen willen – dus laat je je tijdens ontmoetingen er altijd ongelooflijk negatief over uit!

Ach, dat kan dezelfde klant zijn die liefdevol vraag of zijn vriendinnetje vandaag aanwezig is of  laat weten alleen met haar mee te gaan… En die je dezelfde dag nog ergens anders weer naar binnen ziet gaan…

Zelfbescherming, hypocrisie en angsthazenmentaliteit (kies maar weer!), hadden we nog niet gemeld als factor om het stigma in stand te houden…

 

Wat ook niet echt wil doordringen ca 90% van de sekswerkers is vrouw en 10% man  (inclusief hen die zich in het ene of een ander hokje thuis voelen). De bedrijven worden in meer dan de helft van de gevallen door een vrouw gedreven – als eigenaar of beheerder. Wellicht zijn we wel de meest geëmancipeerde bedrijfstak…

 

Oké, dat past kennelijk ook niet in het gevestigde beeld – dat kan bv. ook omdat het publiek de mannen niet in beeld heeft die sekswerk doen of omdat het merendeel van de bevolking nog nooit in een bedrijf geweest is – ze moeten het ook maar met de rondvertelde roddels, aannames, beweringen, krantenberichten, radio, tv  of facebook doen!

 

En jij moet natuurlijk niet proberen een misverstand uit de wereld te helpen, veronderstel eens dat men denkt dat jij praktijkkennis hebt… dat zou dan zomaar kunnen gaan kleven… Daar willen politici, met name de gemeenteraadsleden nog wel eens hevig last hebben – terwijl wij ze herkennen als klant – maar daar ook niets over zullen opmerken vanwege de privacy (maar misschien meer vanwege de angst om dan een goede klant te missen!).

Tja, de wereld zit nu eenmaal hypocriet in elkaar!

 

Dringend verzoek aan overheden en politiek – èn klanten:

Laat niet alle  informatie kritiekloos toe en stop met alles te onderbouwen met niet meer dan: Maar iedereen wéét toch…?! En hou ook op met teksten als ‘Je hoeft maar op Hookers te kijken en je weet wat er in die sector allemaal mis is’. Enig idee voor wie dat in de meeste gevallen een uitlaatklep is? Mogelijk is zo’n klant nog nooit met iemand mee geweest, misschien niet eens in een bedrijf. Maar natuurlijk zitten er juiste reacties tussen… maar welke? In zijn algemeenheid: internet is niet altijd de meest betrouwbare bron van informatie (Wist u nog niet, hé?!)

 

O ja, u – politicus, beleidsmedewerker of…. – U dus, bent in de meeste bedrijven welkom – niet alleen als klant maar om dat eens met eigen ogen te aanschouwen.

En uiteraard zien sekswerkers iedereen graag als hun klanten komen.

Wie lef heeft is welkom, om welke reden dan ook En, wie niet wil kan ook de vrije keus maken om weg te blijven! Maar ga dan ook niet ondeskundig op ons hart staan!

 

Covidherstel…?

 

Herstel? Lastiger is in te schatten, hoe de overheden om blijven gaan met de tegemoetkomingen, leningen en belastinguitstel. Althans voor zover men daar gebruik van kon maken. Maar dat blijkt wel zodra de bedrijven weer open kunnen. En open is noodzakelijk om te overleven want vrijwel elk bedrijf is financieel wel op de bodem van de schatkist de laatste dubbeltjes aan het zoeken…

 

Geluk is dat er vrij snel een virusremmer werd gevonden en dat men door volop ‘enten en boosteren’ iets van die termijn, van 5 jaar die voor een gemiddelde pandemie staat, kan afknabbelen.

We hoorden een deskundige zeggen: voorjaar 2023 is er weer ‘rust in de tent’. En Minister de Jonge zei rond de jaarwisseling dat er in 2022 nog 2 booster-rondes voorzien zijn en begin 2023 nog een keer… Optimisten hebben het over maart 2022 en pessimisten over 2024… Maar inmiddels hebben we een nieuwe Minister… Kortom; graag iets meer duidelijkheid voor de langere termijn.

En de onzekerheid blijft als er wereldwijd nog steeds een achterstand is in het vaccineren en boosteren. Zo lang dat niet wereldwijd voor elkaar is blijven wij achter de feiten aanlopen. Zolang blijven de extra veiligheidsmaatregelen noodzakelijk. En het ‘lockdown-gevaar’ blijft dan ook!

 

Bovendien moeten de meeste bedrijven na heropening weer aan de bak om de verloren markt terug te winnen. De herstelschade blijkt pas zodra de activiteiten weer kunnen worden opgepakt.

 

Herstel? Immers het zg. ‘doorwerken’ van thuiswerkende sekswerkers is in de afgelopen 2 jaar ook behoorlijk ingeburgerd en dat zal na de huidige lockdown verder de markt veroveren. Het herstel van de bezetting wordt daardoor ook een moeilijker punt. Vorige keren stonden de klanten prompt weer op de stoep maar de bezetting bleef toen in de meeste gevallen al achter, soms zwaar achter!

In dat laatste geval betekende dat ook verlies van 20% tot zelfs 80% – slechts een enkeling had de bezetting op orde. En… klanten die je dan moet wegsturen zoeken doorgaans hun heil elders. Normale omzetten moeten herwonnen worden; nee, bevochten worden!

 

Ook als ondernemer moet je het bedrijf dus weer opbouwen en dat ook aan kunnen. Het neemt veel tijd om weer rust in de bedrijfsvoering terug te brengen. Inmiddels hebben een aantal ondernemers de handdoek in de ring gesmeten en bedrijf of onroerend goed te gelde gemaakt.

Dat leverde in een paar gevallen ook weer verlies van legale werkplekken op. Het is ook een verzwakking van legaal aanbod. En die beperking van het aantal werkplekken houdt dus niet automatisch in dat het de positie van de dan overgebleven bedrijven zal ondersteunen.

 

De Wet regulering sekswerk (Wrs)

 

De wet kent een lange geschiedenis. Via de Wet regulering prostitutie (Wrp), die er niet door kwam en een herschreven tekst als Wet regulering sekswerk (Wrs) loopt het al bijna 2 decennia.

 

De toenmalige Minister Donner kondigde in 2003 tijdens de evaluatie  van de opheffing van het zg. Bordeelverbod in de Tweede Kamer-commissie al aan dat men een wet wilde ontwikkelen.

In 2007 werd er over een concepttekst met alle actoren overlegd en in 2009 ging de Wrp-tekst – waarin die bijdrage amper nog herkenbaar was – naar de Kamers. Die behandeling werd in de Eerste kamer onderbroken met een poging tot aanpassing via een novelle-wet  – uiteindelijk stopgezet. De Wrs kwam daarvoor in de plaats, in januari 2020. Omdat de Regering een week erna was afgetreden, werd het wetsvoorstel controversieel verklaard en nu gaat de Nieuwe Regering zich er over buigen.

 

Onze bezwaren op de concept-tekst brachten we eerder naar voren bij de internetconsultatie ( zie kader) en op een paar kleine aanpassingen in die wet-tekst en toelichting blijven onze bezwaren overeind.

 

Aan de kern van ons bezwaar is niets veranderd – uit de VER-reactie op de Wrs-internetconsultatie per 8 december 2019:

 

Wij willen het huidige wetvoorstel ontraden en hebben ook opmerkingen bij de Memorie van toelichting. Naar onze mening ontbreken nut, noodzaak, invoerbaarheid, uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.

Wij onderschrijven de doelstellingen van de wet volledig, te weten de bestrijding van mensenhandel, veiligheid en het verbeteren van de positie van prostitu(è)es. De middelen die daar voor ingezet worden, en dan met name een prostitutievergunning, zullen echter tegengesteld gaan werken. De doelgroep van sekswerkers/prostitu(é)es zal in een slechtere positie komen en voor werkelijke slachtoffers is de wet geen oplossing. Mogelijk zal zij zelfs eerder dienstbaar zijn aan misbruikers. Ze richt zich dus, onbedoeld, op verkeerde groepen.

Bovendien hebben wij bezwaar tegen de ‘Pooierwet’, het nieuwe artikel 206a sr. Dit richt zich niet zozeer op de klassieke pooier/uitbuiter, maar noemt iedereen die op de een of andere manier dienstbaar is aan de prostitu(é)e een pooier. Het artikel stelt het alleen strafbaar in geval het de kern van de werkzaamheden van een niet persoonlijk vergunde prostitu(é)e betreft. Dat houdt in dat een ieder die werkt met een prostituee een pooier is, bijvoorbeeld ook een exploitant of boekhouder * . Dit is wat ons betreft zeer onwenselijk

*  Naar het zich laat aanzien heeft men ‘boekhouder, raadgever e.d.’ niet meer in de tekst opgenomen.

Alle openbare consultatie-teksten kunt u nazien op: https://www.internetconsultatie.nl/pages/errors/error.htm?aspxerrorpath=/sekswerk/reacties/datum/1/100.

 

Gezien de samenstelling van de Regering gaat er weinig veranderen; de CU eist die behandeling en het CDA zal het steunen VVD en D66 leggen zich er bij neer en de andere partijen in de Kamer zijn geen tegenstander van wetgeving ‘die beoogt om mensenhandel in te dammen’. ; men wil het geregeld hebben omdat men daarmee denkt daar goed aan te doen ‘in het belang van de sekswerkers’. Dat wij dat wat valse maar goedbedoelde sentimenten vinden botst nog niet erg aan.

 

We krijgen er nog veel werk aan om die ook levend te blijven houden. Daarvoor zullen we telkens ook proberen om met andere belangenorganisaties en verenigingen contact te houden en zonodig in gezamenlijkheid op te treden danwel elkanders bezwaarschriften, publicaties en acties te ondersteunen.

 

De bezwaren zijn o.a dat men uitgaat van het persoonlijk vergunnen van de sekswerkers, daarnaast van de bedrijven. Dat klanten zich ook overtuigen van de vergunningplicht (onlangs werd al wetgeving aangenomen dat klanten de leeftijd en eventueel slachtofferschap moet beoordelen). Ook is opgenomen dat iemand die werkt met of voor een sekswerker een pooier is als hij daarvoor betaling ontvangt… tenzij het een vergunde pooier is (U dus!), die is dan niet strafbaar… Dat blijft onwenselijk en door de terminologie ook vooroordeelversterkend werken; dan ben je niet voornemens de situatie in de sector te verbeteren.

 

Bovendien kiest men landelijk voor ‘21 jaar’ voor de sekswerker mag werken; dat zorgt dat 18-21-jarigen aangewezen zijn op illegaal aanbod want men kan nu al niet in de meeste bedrijven terecht maar krijgt zometeen ook geen persoonlijke vergunning (waar het nu een vrij beroep betreft). Het is te naïef voor woorden te denken dat dat ‘vanzelf’ wel goed zal komen.

 

Voor bedrijven veranderd er in die regelgeving amper iets ten opzichte van de huidige positie: men is dan bij Wet (en niet per APV) verplicht een gemeentelijke-vergunning te hebben. De voorwaarden in de Wrs hebben het voordeel dat die landelijk gelijk zijn en een vergunning dan 5 jaar geldt (en niet 1,2 of 3 jaar). Dat de gegeven vergunningen van seksbedrijven ook in een landelijk register komen is geen bezwaar; maak het openbaar toegankelijk.

 

Toch is het in onze visie een Wet die geen wezenlijke bijdrage gaat leveren aan het verbeteren van de positie van sekswerkers, noch haar veiligheid, noch haar welbevinden. Zoals we eerder naar voren brachten: Nut en noodzaak van de wet ontbreken en is bovendien on-handhaafbaar en zal meer illegaal aanbod creëren, met een groter veiligheids-, privacy- en gezondheidsrisico voor de sekswerkers.

Positief is dat voor bedrijven vergunningen 5 jaar geldig zijn en verlengd kunnen worden. Maar dat is ook niet vreemd om die korte termijnen te verlaten: Blijft u bij de vergunning-voorwaarden in gebreke kan deze in het uiterste geval ook direct worden ingenomen.

 

Ook het begrip van de ‘schaarse vergunningen’ en de uitvoering van de Bibob-wet blijven onze aandacht vragen.

 

Zodra de kamer het onderwerp weer op de agenda zet komen we er ook bij de leden op terug!

345 Gemeenten

Veel gemeenten hebben de laatste jaren al vast via de APV  willen regelen wat nog in wetgeving slechts is voorgenomen. Dat leverde al veel plaatselijk verschil in APV, uitleg en beleid op. Het is naar onze mening niet altijd in lijn met de landelijke wetgeving. Men gebruikt de bevoegdheid op zijn minst ’tot het randje’, soms erover.

Zoals gezegd: Daar bemoeien we ons ook mee… Overigens zijn er gemeenten die ook bij ons te rade gaan over tal van onderwerpen. Het is dus zeker niet alleen ellende en onwil.

 

Bijvoorbeeld wordt in het wetvoorstel Wrs en eerder de Wrp opgenomen dat 21+ de leeftijd moet worden voor sekswerk in of via een bedrijf. Maar landelijk is het nu nog steeds 18+ voor sekswerk. En iemand van 16 is gerechtigd persoonlijk richting aan het eigen seksleven te geven. Gemeenten nemen die 21+ meestal op in de APV ‘omdat iemand van 21 zich beter kan handhaven in die sector, langer van een opleiding kan genieten en sterker staat tegenover mensenhandelaren’. Dat blijft een aanname, een veronderstelling zonder onderbouwing.

 

Hoe nobel ook bedacht, je moet toch telkens uitleggen dat het helaas niet dát effect heeft in de praktijk; ergo het verslechtert de situatie. In de landelijke politiek en bij de wat lagere overheden kijkt men je dan aan alsof ‘water brandt’, en dat jij de pyromaan bent!

 

Dezelfde redenatie ligt ten grondslag aan de Wrs ten aanzien van de persoonlijke vergunning voor sekswerkers; daar zullen vrijwel alleen niet-Nederlandse, goed gebriefde, sekswerkers graag gebruik van maken… omdat er door hun vriendjes of begeleiders op wordt aangedrongen (die blijven uiteraard buiten zicht en daarmee buiten schot).

Het zijn een beperkt aantal gemeenten die die vergunningen voor de sekswerkers moeten gaan uitgeven – nadat men de personalia en zelfredzaamheid heeft beoordeeld – en die zijn dan landelijk overal geldig waar gewerkt mag worden. De vergunningen worden dan in een landelijk systeem ingeschreven, met alle privacy en hack-problemen van dien.

 

Het is ook onzeker – als men zich heeft laten registreren – of in andere gemeenten het werken alsnog onmogelijk gemaakt wordt via de APV en bestemmingsplannen. Het is met elkaar geen aanbeveling voor sekswerkers om zich dan in te schrijven.

Bovendien heeft men – toen de bedrijven vanwege Corona gesloten waren – kunnen leren om buiten het zicht van de overheid ‘gewoon’ door te werken; men werd er weliswaar door de omstandigheden toe gedwongen… maar kent nu het klappen van de zweep!

 

Waar we ook wel vanaf willen: Maar als de klant ze kan vinden kan de politie dat ook wel! Het is niet de klant die op zoek moet; men vindt de klant. En inderdaad, wanneer iemand gewoon met zijn gegevens op internet staat – Tja, dan is de opsporing ook wel te doen!

 

In de Wrs is positief dat een vergunning voor 5 jaar wordt uitgegeven en daarna verlengd kan worden. Zover zijn veel gemeenten nu dus nog niet!

 

Het vaststellen van de vergunning-termijnen voor de bedrijven en de zg. schaarse vergunning-ruimte is nu al onderdeel van ons werk. Bedenk dat na de uitspraak van de Raad van State in november 2020 stelde dat een schaarse vergunning ook een schaarse vergunning is als die schaarse bewust door een gemeente werd gecreëerd.

Dat zet de deur open het als bestuurs-middel in het vestigingsbeleid *) te gebruiken om bedrijven te weren – Daar waar het Europese artikel over de Schaarse vergunning bedoeld werd om een gezonde concurrentie tussen ondernemers te laten bestaan.

 

*) Toelichting: Er zijn enkele gemeenten die daar nu al gebruik van maken: Je nodigt nieuwe ondernemers uit die op een meer welgevallige plaats een vergunning gaan aanvragen, dan wacht je tot een bestaande ondernemer op een minder welgevallige locatie een nieuwe vergunning moet aanvragen… en die geef ja dan niet. Die is dan zijn bedrijf kwijt en daarna hef je de bestemming op.

 Banken

Verbazingwekkend is dat de nieuwe Regering bepleit dat banken een bancaire relatie moeten toestaan voor sekswerkers. Zowel een zakelijke/rekening-courant als de gebruikelijke financiële mogelijkheden.

Het laat onvermeld dat dat ook voor de legaal gevestigde seksbedrijven zou moeten gelden terwijl ook daar hetzelfde negatieve sentiment speelt dat banken met ‘seksgerichte activiteiten’ geen enkele relatie wil hebben. Daar ligt aan ten grondslag de eis van de DNB dat men beter op de klant moet letten vanwege mogelijke fraude, zwart geld en andere criminele zaken en terrorisme; daarnaast vanwege de Amerikaanse markt (veel banken hebben Amerikaanse deelname over en weer) en dáár is de verbinding met sekshandel een reden die relatie in Amerika te beëindigen. *)

Het is dan ook geen opsteker dat in de coalitieakkoord onder Justitie en Veiligheid en in een sub-titel ‘mensenhandel en prostitutie’ weer te koppelen; dat helpt dus niet echt om de banken over de streep te trekken als je er maar telkens op blijft wijzen dat men beter moet letten op misstanden en geldstromen!

Het probleem speelt al vele jaren en is meermaals in divers overleg aan de orde geweest. Zowel direct met de NVB. Ook in overleg met de Minister van justitie en NVB en het Verbond van Verzekeraars. En via MKB-Nederland in overleg bij de DNB. Laatstelijk weer via het Ministerie van Justitie en Veiligheid die nu de afwijzingen aan het verzamelen is.

Er moet op korte termijn een nieuw gesprek komen om dit probleem nader te bespreken en naar oplossingen toe te werken. Misschien direct met de NVB, al of niet met hulp van het Ministerie. Het probleem staat structureel de verbeteringen in de weg en uiteraard kan een oplossing geen vrijbrief naar misbruik zijn!

Kan men ons ondertussen misschien ook even uitleggen hoe men het regeringsvoornemen handen en voeten wil geven…?

*) Toelichting: Bv. de creditcard verwerker van bv. ABNAmro is voor 51% in handen van een Amerikaanse bankrelatie. En het opzeggen van de creditcard-relaties zijn legio; allen Amerikaanse bedrijven. Dat geldt ook voor een aantal leveranciers van betaal apparatuur.

Verzekeringen

Verzekeringen bewegen niet: niet alleen niet terzake de te hoge premie voor brandrisico’s maar ook andere bedrijfsrisico’s, arbeidsverzekeringen en pensioenopbouw e.d.

Daar lijkt maar een ding van belang: premie binnenhalen en claims afwijzen. Eventuele claims bij schade worden behandeld alsof deze vrijwel zeker frauduleus zijn. Zou dat aan de schadecijfers of aan het branche-imago liggen?

Men heeft in 2016 al toegezegd daaraan te werken en er op terug te komen… nooit meer enig contact. Het wordt dus tijd met hen nader te spreken; wellicht zoeken we daarvoor ook de hulp van het Ministerie.

Belastingen

Vorig jaar ging de verlening voor 5 jaar in van de opting-in regeling.    De condities bleven gelijk aan de voorgaande periode van 5 jaar. Jaarlijks worden wel de percentages voor de loonheffing en Zvw, die moet worden toegepast vastgesteld.

Het zogenaamde ‘voorwaardenpakket’ blijft ook ongewijzigd; daar komt ook een nieuwe voorlichtingsfolder voor – daar werkt men al een jaar aan. Mede door alle thuiswerken geeft dat vertraging opgelopen.

We willen op korte termijn weer bij de Belastingdienst op bezoek om verschillende zaken even door te nemen – liefst vóór ze een probleem veroorzaken. Een wederzijds belang.

Uiteraard zullen we dan ook moeten bekijken hoe op de een of andere manier iets te bedenken is dat de regeling ook voor sekswerkers weer interessant wordt. Doordat zij buiten elke hulpregeling vielen tijdens de Corona-sluitingsperiodes is het vertrouwen in de opting-in regeling behoorlijk bekoeld.

Zeker om deze volgens de regels uit te voeren als het alleen maar Recht op betalen in gaat houden.  Het zal moeite kosten om daar niet in mee te gaan als een sekswerker dat eist van het bedrijf en dreigt anders naar een ander te gaan ‘die dat wel doet’. Vrij algemeen is er onderbezetting en we verwachten niet dat die snel opgelost is. Dat geeft dus druk.

Als bedrijf zit je dan op glad ijs… ben je dan nog wel baas in het eigen bedrijf: welke anderen en nieuwe eisen zullen volgen? Je maakt je dan al vrij snel chantabel.

Een oplossing moet gezocht worden met de Belastingdienst en Szw om herhaling van dit deel van het lockdown-effect in de toekomst te voorkomen.

 

Overigens over de Dienst krijgen we amper opmerkingen en geen enkele klacht over hun werkwijze of optreden. Wel dat sommigen vinden dat de menselijke controles terug moeten komen en het niet alleen de algoritmen zijn die de dienst uitmaken.

VER-mOnthly

Elke maand geeft de VER voor de leden een VER-mOnthly uit,  met actuele- en achtergrond informatie en hetgeen alzo aan nieuws in de pers verscheen. Bij bijzondere berichten komt tussendoor een VER-eXtra uit. Niet alle nieuws en info komt (volledig en in detail) op deze site.

Vergaderingen

Minimaal eens per jaar wordt een algemene VER-ledenvergadering georganiseerd (meestal in mei), en een najaarsbijeenkomst (meestal in november). Daarnaast zijn er afhankelijk van de noodzaak regionale of plaatselijke bijeenkomsten. Vanwege Covid19 zal tot nadere aankondiging geen vergadering plaatsvinden. Contacten zullen dus op een andere wijze plaats moeten vinden – per telefoon, whatsapp, mail etc. 

Workshop

Voor nieuwe ondernemers is er een mogelijkheid voor een wokshop 41/2 a 5 uur waarin alle ‘beren op de weg’ worden besproken.

Nadere informatie, vragen en opmerkingen::
 mail: ver.secretariaat@planet.nl 
 of bel: 06 45 32 83 82